De Strassburger ganzen methode

Mijn allereerste docent marketing is mij altijd bijgebleven. Bij alles wat we deden was zijn vraag: speel je in op de (latente) behoeften van je doelgroep of probeer je ze iets door hun strot te duwen? Dat laatste was natuurlijk geen goede marketing en kreeg de treffende naam: de Strassburger ganzen methode. Geïnspireerd op het letterlijk door de strot duwen van het eten van Strassburger ganzen om ze – of ze willen of niet – zo snel mogelijk zo vet mogelijk te maken.

Ook vele jaren later herken ik nog bijna dagelijks bedrijven die proberen je iets door je strot te duwen, terwijl verleiden en inspelen op de (latente) behoeften veel kansrijker en lucratiever is. 

Onlangs liep ik met mijn vriendin hand in hand over de markt. We hadden niets nodig. Maar ik hou van het in levende lijven zien en ervaren van alle marketingkennis en kunde van de marktkoopman. 

“1 BOSJE SCHITTERENDE ROZEN 5 EURO, 3 VOOR EEN TIENTJE, NERGENS ANDERS GOEDKOPER!” brulde de man van de bloemen. Toen hij geen aandacht van ons kreeg personaliseerde hij de boodschap nog een beetje door te schreeuwen: “MAAK INDRUK OP UW VROUWTJE MENEER.” Het zal je niet verbazen dat we snel doorliepen. 

“Wilt u een stukje kaas proeven?” Vroeg een charmante heer op vriendelijke toon. Hij presenteerde zijn stukjes kaas op een mooi plankje en voegde er aan toe: “Hij is lekker pittig en 30+ dus met veel minder vet.” Terwijl we de kaas aan het proeven waren, kreeg de kaasboer vrijblijvend advies van een oudere passant: “Je mot het niet weggeven, dan verdien je niets.” Hoewel deze kaasboer geen dashboard heeft met zijn KPI’s en ROI, geen CRM systeem dat exact bijhoudt bij wie het weggeven van een klein beetje van zijn product wel en niet werkt, snapt hij de kunst van het verleiden als geen ander! 

Maar het mooist kwam aan het einde van de markt. Daar stond nog een bloemenkraam met een volstrekt andere strategie dan de eerste. Hij verkocht grote losse rozen, mooi verpakt voor 5 euro per stuk. Zeker niet goedkoop, maar toch was hij in staat me te verleiden die roos te kopen. Hoe? Terwijl mijn vriendin een blik wierp op de tassen van de naastgelegen kraam, maakte de bloemist oogcontact met mij. Hij gebaarde – met zijn vinger voor zijn mond – niets te zeggen. Nieuwsgierig geworden keek ik naar zijn andere hand waarmee hij wees naar een bordje in de kraam: “If you really love her, give her flowers without a reason.”